Gebeuren en getogen op rúmteschip Lytje Pole

Schreeuwn troch Dyami Millarson

Húndert jier feurby het it rúmteschip Lytje Pole de ieze felatten. Gin júed wiene oon búers dà ‘t it oon syn gotte tacht troch de eeuwneendige tjosternis begoon. It schip is eeuwnderwoois nooi in neje ieze en sil it minskdom hilpe mooi it opbeeuwen fan in nee bestain. It is fansalm gin tacht sonder gefaar en derom fonen de júed op ieze it wis de meute wezzich om it schip helendal derop feur tò bereidjen. It schip kin nammentlik salm beslútten metje en himsalm gúed feur schai behúedje. It schip leve sò as eerder aik de netieuwr op Lytje Pole dat trooidieuwzend jier felind yn de see sanken is. It schip Lytje Pole sjocht der fan binnen út sò as it Eilaun, wernooi ‘t fenaimd is. Wa ‘t gebeuren is op dat schip súe wal tinke dat de hele ieze Lytje Pole is.

Trooi minskeben wiene op it schip gebeuren yn it njúegenennjúegentichste jier fan de rúmtetacht. It schip Lytje Pole sorget feur de ben as har auder en it fetôlt har ôles ieuwr Lytje Pole. De ben here de stim fan it schip elke dei en dy sei tjin har: Wy sille de netieuwr fan Lytje Pole nooi in neje ieze bringe en der sille jimme in nee darp beeuwe feur ús eilaunfolk. It schip leersde de ben hò ‘t se sprakke mosten. De taal dy ‘t de ben leersden wie fansalm it Eilauners. It schip sei tjin har: Ik mot my feural op de tacht richtje en derom leer ik dy ne ús taal. Leer it oon de eeuwre ben dà ‘t komme sille. Ik sil dy feur in langen tiid net mair hilpe omdat ik stil wazze mot om my gúed op ús tacht tò richtjen. Ik kin net ôles tògelyk.

Sò gebôrsde it op in dei dat it schip op in dei helendal stil wez en neut mair in wes tjin de ben op it schip spriek. De ben gingen troch mooi it sprakken fan ús taal. Jà wisten net dat Lytje Pole har altyd heersde. Nooi inkelde eeuwen wist ginien mair dat Lytje Pole eut spritsen hie mooi de ben. It wie krekt sò as in dreum. Maar de taal bestúech nach en de ben heeuwden net op mooi it sprakken fan it Eilauners. De taal ging har ooine wooi en feraundere troch de eeuwen hanne. De júed op it schip wisten net dat se op in rúmteschip sieten, maar tachten dat se op in Eilaun wenen.

Der wie altyd genooch tò yten en drinken op it Eilaun. Der wie op it wed in ieuwrflúed oon fisk en eeuwre beesten dà ‘t min opfrette kúe. It Eilauners dat jà mooi’neeuwr sprieken wie echt Eilauners, maar it wie net mair sò as it eut op ieze wein het, want de taal wie nach mair in ooinen taal wezzen troch gebrek oon Hollaunse en Frieske ynflúeden. It Eilauners is dertroch seez maar nach mair Eilauners wezzen; sprakkers fan it Hollauns en Friesk súene de taal min festain kúene, maar feur de aude sprakkers fan it Eilauners op ieze súene hier en der wal in pair wezzen en sprakwezzen bekind ieuwrkomme.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s